Hugo
i jego zabawka obejrzalem:
Film w rezyserii pana rezysera Martina Scorsese. Klimatyczny, dlugi (over 2h), ze znanymi aktorami (Ben Kingsley, Borat, Jude Law) oraz z dobrym dzieciecym aktorem, ktorego nie znam. Film bajkowy, dzieje sie na dworcu w Paryzu na poczatku XX wieku czy tez nieco pozniej. Mimo ze to Francja to wszyscy mowia po angielsku i maja takie zachowanie angolskie. Fabuly nie powiem, bo w sumie nie ma co opisywac, lepiej obejrzec to (jesli sie ktos zdecyduje) jak sie nic nie wie.
Do polowy ogladalem z zainteresowaniem kiedy mnie wciagnie, potem usnalem, obudzilem sie i juz lecialo w tle, bo nie wciagnelo mnie. Film szczerze mowiac nie wiem dla kogo, dla dzieci za trudne, dla doroslych za dziecinne. Bardzo, ale to bardzo sie ciesze ze nie trafilem do kina na to. Dla mnie 3/10. Na wlasne ryzyko.
Robert & Jude - nawet ja sie rozplywam jak na nich patrze. W drugiej minucie filmu slychac strzaly - guzikow i zapinek ze stanikow i bluzek kobiet na widowni.
Filming The Sherlock Holmes Sequel - The Graham Norton Show - Series 10 Episode 8 - BBC One (by BBC) Jude + Robert
Source: youtube.com
Sherlock Holmes: A Game of Shadows
Wybralem sie do kina na:
I bylo to wyjscie metoda eliminacji najwiekszych kup w repertuarze. Padlo na Szerloka finalnie, bo pozostale byly albo zajete, albo byl to Albin i Wiewiorki 3 i Dziewczyna z tatuazem na ktora nigdy nie pojde, bo ksiazka byla super a filmy wiesniackie. Pierwsza czesc Sherlocka lubilem, podobala mi sie i nawet dalem wysoka ocene.
W tej czesci Watson wybiera sie do oltarza, Holmes “organizuje” mu wieczor kawalerski, w miedzyczasie rozwiazujac zawila zagadke kryminalna. Pojawia sie na chwileczke Rachel McAdams i szybko znika jak sie okazuje dokumentnie. Niestety, bo liczylem na jej dluzsza obecnosc. No i Watson zeni sie na drugi dzien (scena pobudki przed kosciolem na kacu jest szalenczo zabawna), jedzie w podroz poslubna, ale pojawia sie jego przyjaciel, wyrzuca z pociagu zone do rzeki i dalej jada we dwojke po Europie ratowac zachodnia cywilizacje przed wojna swiatowa.
Wszystko jest w konwencji lobuzersko - kryminalnej, ujecia i montaz jest fantastyczny, Guy Ritchie w najlepszej formie. Sceny walk, strzelanin oraz wybuchow - nakrecone rewelacyjnie. To co jest znakiem rozpoznawczym - czyli jak Sherlock obrazuje sobie w glowie co sie wydarzy w ciagu najblizszych 10 sekund - tez pojawia sie kilka razy i co wazne - zawsze budzi usmiech, bo jest rozwiazane niekonwencjonalnie (czyli nie tak sobie to Holmes wymysla). Fabula - tez jest calkiem ok, mimo ze w sumie jest w tle. Najwiekszy zjazd jest w okolicach Niemiec i biegu przez las, ale i tak daje caly czas rade.
Aktorsko film sie broni, nie ma co ukrywac, ten film jest dla fanow Roberta i Jude. Obaj sa po prostu swietni, graja swoje przypisane role i sa w konwencji. Plus zabojczo przystojni. Oddalbym 8 palcow u nog aby wygladac tak jak Robert, no ale coz.
Calosciowo - 8/10 i znak jakosci rzepki. Warto obejrzec a ja dochodze do wniosku ze ten film - razem z jedynka - trafi u mnie na poleczke w wersji bluray. Bo jest to kino akcji na dobrym, solidnie dowcipnym poziomie i co wazne - z mozliwoscia ogladania kilka razy. Lub w wersji extended. Na minus - kolejny raz brak dobrej babeczki i jakichs scen - no ale nie mozna miec wszystkiego
On jest tak zajebisty ze pozwolilabym mu nie tylko na jedna noc, ale nawet na jeden raz
Breakings and Enterings
Patrzysz na film na www i widzisz ze tworcy podeszli do tematu jak do przepisu na dobre ciasto: bierzesz do filmu mega seks meski: Jude Law, mega seks kobiecy: Robin Wright Penn oraz nieco mniejszy w postaci Juliette Binoche i wydaje sie ze juz masz hita:
dla pewnosci akcje umieszasz w Londynie, dajesz zatem szanse na zajebisty brytyjski angielski i w ogole na to ze bedzie to fajny dramatyczny film o emocjach.
Ale zapominasz o jednym - role kucharza w tym temacie dajesz Panu Rezyseru Anthonemu Minghelli, czlowiek ktory nakrecil najwieksza kupe oskarowa w historii - niezapomniany Angielski Pacjent, ktory dostal mnostwo niezasluzonych nagrod.
I w efekcie wyszedl zakalec. Gdyz niestety styl Pacjenta widac w Rozstaniach i Powrotach (polski tytul).
Akcja jest taka, ze Juliette Binoche gra Serbke (naprawde musieli zatrudnic Francuzke do roli Serbki??) ktora ma niepokornego syna, ktory wpada w klopoty z policja. W roli okradanego jest Jude Law, nawiazuje on relacje z Juliette, zaczynaja sie sobie podobac i dzieje sie. Jude ma partnerke, grana przez Robin, ktora juz nie wyglada tak slicznie jak w Forrescie Gumpie. I w zwiazku mu nie wychodzi, wiec probuje z Serbka Binoche.
Ciagnie sie to, slabo nakrecone, atmosfery niente, trwa 2h i w ogole nie wciaga. Obejrzalem by sie odchamic po Mechaniku i nic mi to nie dalo, tylko wstret do pseudodramatow. Koncowke przewijalem i zlosliwie komentowalem wybory bohaterow ekranowych.
Ocena 3/10 i znak jakosci od Rzepki o nazwie “nie nie nie i jeszcze raz nie”
Jude Law & Sienna Miller - spojrzenie godne mistrza.
Plus rewelacyjny gajer, plus niesamowicie seksowna Sienna pojona alkoholem - scena po prostu jak to sie mowi - kot. Mniam. Mowilem juz ze mam nowa milosc?
Filmowo
Nadrabiam kilka lat nieogladania filmow - od 2006 roku bowiem skupilem sie na serialach i praktycznie odpuscilem kino. Stad pojawiaja sie u mnie na tapecie calkiem sucharowe suchary, co kazdy juz widzial i zapomnial. A ze nie zawsze trafie, to tez jasne.
W ciagu ostatnich dni obejrzalem:
- Alfie - 2004 rok - film z Jude Law, Siena Miller - swietna rola JL, film sie zaczal na 10/10 ale potem oslabl jak maratonczyk na 35 kilometrze. Finalnie 7/10, bo zamulili, film stracil swoj urok. Jude odkrycie, facet jest mega seksowny. Siena - och ech i ach, co za szalona panna.
- Starsky & Hutch - 2004 rok - komedyjka sryjka, zrobiona przez lubiacych swoje towarzystwo komikow: Owen Wilson, Vince Vaughn, Will Ferrell. Do tego dolozyli Bena Stillera i cale grono gwiazd, ktore chcialo wziac udzial w filmie roku. Z calego grona warto tylko wspomniec o Amy Smart i Carmen Electra:
na planie filmu pewnie sie swietnie bawiono, wypito tone wodki i wzieto mnostwo towaru co sie odbilo na jakosci produkcji. Konwencja lat 70tych, wszystko fajne ale maks 6/10. Czas niestracony, ale film mogl spokojnie nie powstac
- Ferris Bueller’s Day Off - z 1985 roku - komedia wszechczasow hajskulowa, z Matthew Broderickiem w roli glownej. Wylaczylem po 20 minutach, chyba jednak nie jestem fanem lat 80tych
A na koniec polecial Drive Angry z Nicolasem Cage - film z 2011 roku, ktory dolecial do konca tylko dlatego ze podobal sie Darkowi. Taki chlam jakiego dawno nie widzialem - od czasu Nude Nuns with Big Guns - no ale musze przyznac, ze gdybym ogladal to w klimacie, to z pewnoscia by mi dobrze podeszlo. Ale ze mialem co innego to dlatego 1/10.
To elementarne Watsonie
Fajny film wczoraj widzialem:
I z gory mowie ze film mnie sie podobal. Bylo to podejscie praktycznie na pewniaka, bo slyszalem duzo dobrego na temat tego filmu i jedno co wiedzialem, to ze nie nalezy spodziewac sie takiego pana:
ale takiego:
Nie wiem jak dla was, ale dla mnie to argument za. Panem rezyserem jest Guy Ritchie, znany w moic kregach ze Snatcha i Lock Stock and Two Smoking Barrells oraz z tego ze bzykal sie w zwiazku malzenskim z Madonna. Sherlocka gra jeden z moich ulubiencow wszechczasow, Robert Downey Jr, aktor ktory uwodzi mnie literalnie swoja uroda, szelmowskim spojrzeniem, uzaleznianiami od narkotykow, alkoholu i pieknych kobiet. Jest jedynym mi znanym przypadkiem, kiedy mainstreamowy serial (Ally McBeal) musial zostac na kolanie gruntownie zmieniony, bo Robert sie nachlal i trafil do wieznia, co zmusilo Ally do poszukiwania menczizny swojego zycia po raz kolejny.
Watsona gra Jude Law, troszku do się niepodobien:
ale dalej ladny. Bo Jude jest po prostu ladnym facetem, niestety rowniez go bardzo lubie, zwlaszcza za film Closer, ktory jest w mojej top20 filmow ever. Czyli od strony meskiej film jest dobrze odsadzony, dodam do tego w roli badgaja kolesia Marka Stronga, ktorego przez caly film bralem za Andiego Garcie, to nikt nie powinien miec problemu aby wyciagnac zenska czesc widowni na widownie.
Lachonik filmowy niestety jest slaby, ale przeciez nie oglada sie filmow dla babeczek, tylko dla fabuly. Z kronikarskiego obowiazku powiem ze sie nazywa Rachel McAdams i kiedys grala w filmie “Wedding Crashers” i wyglada tak:
jak widac - yy.
No i ok, film dzieje sie w XIX wiecznym Londku Zdroju, jest klimatycznie. Brudno, ponuro, swietnie zostalo to nakrecone, kolory sa bardzo wyprane, takie plaskie. Dzieki temu pokazane jest samym obrazem, ze nie poruszamy sie w otoczeniu romantycznych dziewic. Ksiazek o Sherlocku nie czytalem, bo kryminaly mnie nudza, ale filmowy Szerlok z ksiazkowym ma tyle wspolnego co ja z Malyszem - wspolne imie. Ujmujac pokrotce - jest to Robert w wersji prywatnej polaczony z Bradem Pittem ze Snatcha oraz z Jasonem Stathamem z owego Snatcha. Zycie wypisane na twarzy, inteligentny, dba o detale i nie dba o konwenanse. Piekny umysl. Watson - rola drugoplanowa, ale dobrze zagrana, taki sztywny byly wojskowy. Robert i Jude widac ze poza planem pare flaszek zrobili, bo na ekranie czuja sie komfortowo ze soba.
Widac reke Guya w tym, ze montaz jest na wskros nowoczesny, szybkie ujecia, zero nudy. Trzy razy powtorzona maniera: pokaze w slow motion i wytlumacze slowami aktora to, co za chwile puszcze w normalnym tempie. Robi wrazenie. Klisza - Szerlok walczy w ringu, tak jak Pitt w Snatchu - troszke zapozyczen widac.
O fabule ani slowa, bo kto oglada filmy dla fabuly, wiadomo ze dla babeczek. Ale ten poboczny element filmu rowniez daje rade. Ani razu nie zerknalem na zegarek, mimo ze mial Malysz zaraz skakac.
Ocena filmu: 8/10, w kategoriach filmu rozrywkowego 8,5/10. Powinien byc Szerlok 2. Nie spodziewalbym sie ze film o XIXwiecznym Londynie mnie wciagnie. Wersji extended edition z komentarzami rezysera bym nie wciagnal, ale DVD na poleczke tak. Byloby 9/10, ale pol punktu odjalem za brak babeczki oraz za wycieranie sobie geby prawdziwym Sherlockiem Holmesem - ktorego legenda zostala brutalnie tutaj zamordowana.
